Amerykanin w Polsce

	Rolls-Royce już w 1906 założył w USA przedstawicielstwo. Do prominentnych klientów Rolls-Royce'a należała wdowa po Johnie Jacobie Astorze, która wywarła tak przemożny wpływ na nowojorską socjetę, ze jeżeli nie podobało się jej jakieś przedstawienie w Metropolitan Opera i wychodziła podczas pierwszego antraktu z teatru, to pozostali widzowie robili to samo. Bywało więc i tak, że śpiewacy i aktorzy nie mogli komu w sali objawić swych talentów. Na szczęście w przypadku wyboru marki samochodu ludzie nie byli tak zniewoleni jej wpływem. Dilerowi Rolls-Royce'a nie udało się jednak dotrzymać obietnicy danej sobie, że sprzeda w roku 1908 50 egzemplarzy. I o tej firmie nie było za wiele słychać aż do wybuchu I-szej wojny światowej. W roku 1919 dyrektor firmy Claude Johnson doszedł do wniosku, że Stany będą największym rynkiem zbytu dla produktów jego firmy. By ominąć wysokie cła za wwóz samochodu, zdecydował się kupić w mieście Springfield w stanie Massachusetts fabrykę. W tej fabryce robiono początkowo tylko model Silver Ghost, by później rozszerzyć paletę o inne modele, zawsze nazywane brytyjskimi nazwami jak Ascot czy Derby. Początkowo budowano tylko podwozia, a budowę karoserii zlecano innym firmom jak Judkins, Willoughby, LeBaron, Merinac czy Biddle&Smart. W roku 1923 Rolls-Royce stworzył własny dział karoseryjny i nie zlecał już żadnych robót na zewnątrz, nadal jednak uwzględniał najrozmaitsze życzenia klientów. Samochód z maskotką Lady of Ecstasy na masce już ze standardową karoserią był najdroższym autem robionym w Stanach, a cena wynosiła zawrotne prawie 16 tysięcy dolarów. Cena wzrastała, gdy klient zapragnął mieć inne nadwozie według indywidualnego gustu. Cenowo Rolls-Royce konkurował z innymi podobnymi firmami jak Phianna czy Porter. Do roku RR robił samochody z kierownicą po prawej stronie. Taka zmiana kosztowała duże pieniądze, toteż wyposażenie maszyn fabryki zmieniano stopniowo, jak i również konstrukcję samochodu - trzeba było zmienić nie tylko przednią oś i drążek skrętny ale i również cały układ hamulcowy. To wszystko miało wpływa na cenę, toteż w przypadku modelu Silver Phantom firma Rolls-Royce of America postanowiła w roku 1929 zrezygnować z samodzielnej produkcji i sprowadziła 116 podwozi tej firmy. Dwa lata później centrala Rolls-Royce'a zlikwidował swoja filię w Stanach - był to zresztą jedyny przypadek ulokowania produkcji Rolls-Royce'ów poza fabryką w Coventry w Wielkiej Brytanii. Marszałek Piłsudski jeździł amerykańskim Rolls Royce'em, który miał specjalnie powiększony aż do 105 litrów pojemności bak na paliwo i dwie specjalne fanfary ustawione na "bardzo głośno" i "maksymalną głośność".

  Rolls-Royce już w 1906 założył w USA przedstawicielstwo. Do prominentnych klientów Rolls-Royce'a należała wdowa po Johnie Jacobie Astorze, która wywarła tak przemożny wpływ na nowojorską socjetę, ze jeżeli nie podobało się jej jakieś przedstawienie w Metropolitan Opera i wychodziła podczas pierwszego antraktu z teatru, to pozostali widzowie robili to samo. Bywało więc i tak, że śpiewacy i aktorzy nie mogli komu w sali objawić swych talentów. Na szczęście w przypadku wyboru marki samochodu ludzie nie byli tak zniewoleni jej wpływem. Dilerowi Rolls-Royce'a nie udało się jednak dotrzymać obietnicy danej sobie, że sprzeda w roku 1908 50 egzemplarzy. I o tej firmie nie było za wiele słychać aż do wybuchu I-szej wojny światowej.

  W roku 1919 dyrektor firmy Claude Johnson doszedł do wniosku, że Stany będą największym rynkiem zbytu dla produktów jego firmy. By ominąć wysokie cła za wwóz samochodu, zdecydował się kupić w mieście Springfield w stanie Massachusetts fabrykę. W tej fabryce robiono początkowo tylko model Silver Ghost, by później rozszerzyć paletę o inne modele, zawsze nazywane brytyjskimi nazwami jak Ascot czy Derby. Początkowo budowano tylko podwozia, a budowę karoserii zlecano innym firmom jak Judkins, Willoughby, LeBaron, Merinac czy Biddle&Smart. W roku 1923 Rolls-Royce stworzył własny dział karoseryjny i nie zlecał już żadnych robót na zewnątrz, nadal jednak uwzględniał najrozmaitsze życzenia klientów.

  Samochód z maskotką Lady of Ecstasy na masce już ze standardową karoserią był najdroższym autem robionym w Stanach, a cena wynosiła zawrotne prawie 16 tysięcy dolarów. Cena wzrastała, gdy klient zapragnął mieć inne nadwozie według indywidualnego gustu. Cenowo Rolls-Royce konkurował z innymi podobnymi firmami jak Phianna czy Porter. Do roku RR robił samochody z kierownicą po prawej stronie. Taka zmiana kosztowała duże pieniądze, toteż wyposażenie maszyn fabryki zmieniano stopniowo, jak i również konstrukcję samochodu - trzeba było zmienić nie tylko przednią oś i drążek skrętny ale i również cały układ hamulcowy.

  To wszystko miało wpływa na cenę, toteż w przypadku modelu Silver Phantom firma Rolls-Royce of America postanowiła w roku 1929 zrezygnować z samodzielnej produkcji i sprowadziła 116 podwozi tej firmy. Dwa lata później centrala Rolls-Royce'a zlikwidował swoja filię w Stanach - był to zresztą jedyny przypadek ulokowania produkcji Rolls-Royce'ów poza fabryką w Coventry w Wielkiej Brytanii.

  Marszałek Piłsudski jeździł amerykańskim Rolls Royce'em, który miał specjalnie powiększony aż do 105 litrów pojemności bak na paliwo i dwie specjalne fanfary ustawione na "bardzo głośno" i "maksymalną głośność".