Amerykanin w Polsce

	Ktoś kiedyś powiedział: "Nie można wstąpić dwa razy do tej samej rzeki". W przypadku braci Graham sprawdziło się to co do joty. W 1919 roku Joseph, Ray i Robert Grahamowie rozpoczęli produkcję ciężarówek do samodzielnego montażu. Zestaw składał się z kaniny kierowcy, ramy, nadwozia i tylnego mostu. Klient mógł wykorzystać silnik i skrzynię samochodu osobowego. Mimo swej prostoty oferta cieszyła się sporym zainteresowaniem, i bracia wkrótce rozpoczęli wytwarzanie kompletnych pojazdów. Sukces zwrócił uwagę kierownictwa koncernu Dodge Brothers, który w 1921 roku przejął kontrolę nad firmą. Ciężarówki Graham otrzymały podzespoły Dodge. Pięć lat później bracia sprzedali swoje udziały i wycofali sie z interesu. Na uboczu nie pozostali jednak długo, bo już w 1927 roku przejęli podupadłą firmę Paige-Detroit Motor Car Company. Pamiętając niedawne powodzenie w sprzedaży ciężarówek, Joseph, Ray i Robert energicznie zabrali się do pracy. Dotychczasowe modele produkowano nadal, ale w ciągu roku przygotowano nową generację aut z 4-, 6- i 8-cylindrowymi bocznozaworowymi silnikami, hydraulicznymi hamulcami i 4-biegowymi skrzyniami biegów. Pokaz pojazdów odbył się w 1928 roku, podczas styczniowego salonu samochodowego w Nowym Jorku. W hotelu Roosevelt wydano ogromne przyjęcie. W prasie ukazały się kilkustronicowe artykuły prezentujące nową markę. Na chłodnicach lśniły mosiężne plakietki z emblematem firmy - profilami trzech braci. Dla dodania splendoru ich podobizny niczym na rzymskich monetach - ozdobiono hełmami. W pierwszym roku produkcja wyniosła rekordowe 73 195 samochodów. Natychmiast przystąpiono do rozbudowy przedsiębiorstwa, dodano nowe fabryki i modele. Wprowadzono luksusowe nadwozia i zaoferowano samochody ciężarowe. Niestety Wielki Kryzys pokrzyżował plany. Nie udało się powtórzyć sukcesu z wczesnych lat dwudziestych XX wieku. Produkcja nieustannie spadała. Zrezygnowano z wytwarzania ciężarówek. Nie pomógł bardzo udany wygląd nadwozi samochodów osobowych. W 1932 sprzedano jedynie 12 967 Grahamów. Sytuacja wyglądała tak beznadziejnie, że w sierpniu tego samego roku Ray popełnił samobójstwo. Pozostali bracia nie poddawali się. W 1934 roku wprowadzono sprężarkę (skopiowaną z konstrukcji Duesenberga). Moc doładowanej "ósemki" wzrosła z 90 do 135 KM. W 1935 roku produkcja zwiększyła się do 18 466 aut, ale wkrótce znów zaczęła maleć. Ograniczono się do budowy samochodów 6-cylindrowych. Następnie zaprzestano wytwarzania własnych nadwozi, kupowano je od REO, a w 1940 roku od Huppa, mającego prawa do konstrukcji Corda. W tym samym roku zbudowano 2859 pojazdów - ostatnich tej marki. W 1944 roku akcje firmy wykupił Joseph W. Frazer i 3 lata później aktywa Graham-Paige Motors Corporation związane z produkcją samochodową wchłonęło przedsiębiorstwo Kaiser-Frazer Corporation. W 1950 roku z nazwy spółki wykreślono słowo "Motors" i Graham-Paige Corporation rozpoczęła nowe życie już nie w Detroit, a w Nowym Jorku, gdzie wykupiła udziały w Madison Square Garden Corporation. Tutaj doczekała się profitów, organizując występy sportowe i cyrkowe przedsięwzięcia.

  Ktoś kiedyś powiedział: "Nie można wstąpić dwa razy do tej samej rzeki". W przypadku braci Graham sprawdziło się to co do joty.

  W 1919 roku Joseph, Ray i Robert Grahamowie rozpoczęli produkcję ciężarówek do samodzielnego montażu. Zestaw składał się z kaniny kierowcy, ramy, nadwozia i tylnego mostu. Klient mógł wykorzystać silnik i skrzynię samochodu osobowego. Mimo swej prostoty oferta cieszyła się sporym zainteresowaniem, i bracia wkrótce rozpoczęli wytwarzanie kompletnych pojazdów.

  Sukces zwrócił uwagę kierownictwa koncernu Dodge Brothers, który w 1921 roku przejął kontrolę nad firmą. Ciężarówki Graham otrzymały podzespoły Dodge. Pięć lat później bracia sprzedali swoje udziały i wycofali sie z interesu. Na uboczu nie pozostali jednak długo, bo już w 1927 roku przejęli podupadłą firmę Paige-Detroit Motor Car Company.

  Pamiętając niedawne powodzenie w sprzedaży ciężarówek, Joseph, Ray i Robert energicznie zabrali się do pracy. Dotychczasowe modele produkowano nadal, ale w ciągu roku przygotowano nową generację aut z 4-, 6- i 8-cylindrowymi bocznozaworowymi silnikami, hydraulicznymi hamulcami i 4-biegowymi skrzyniami biegów. Pokaz pojazdów odbył się w 1928 roku, podczas styczniowego salonu samochodowego w Nowym Jorku. W hotelu Roosevelt wydano ogromne przyjęcie. W prasie ukazały się kilkustronicowe artykuły prezentujące nową markę. Na chłodnicach lśniły mosiężne plakietki z emblematem firmy - profilami trzech braci. Dla dodania splendoru ich podobizny niczym na rzymskich monetach - ozdobiono hełmami.

  W pierwszym roku produkcja wyniosła rekordowe 73 195 samochodów. Natychmiast przystąpiono do rozbudowy przedsiębiorstwa, dodano nowe fabryki i modele. Wprowadzono luksusowe nadwozia i zaoferowano samochody ciężarowe.

  Niestety Wielki Kryzys pokrzyżował plany. Nie udało się powtórzyć sukcesu z wczesnych lat dwudziestych XX wieku. Produkcja nieustannie spadała. Zrezygnowano z wytwarzania ciężarówek. Nie pomógł bardzo udany wygląd nadwozi samochodów osobowych. W 1932 sprzedano jedynie 12 967 Grahamów. Sytuacja wyglądała tak beznadziejnie, że w sierpniu tego samego roku Ray popełnił samobójstwo.

  Pozostali bracia nie poddawali się. W 1934 roku wprowadzono sprężarkę (skopiowaną z konstrukcji Duesenberga). Moc doładowanej "ósemki" wzrosła z 90 do 135 KM. W 1935 roku produkcja zwiększyła się do 18 466 aut, ale wkrótce znów zaczęła maleć. Ograniczono się do budowy samochodów 6-cylindrowych. Następnie zaprzestano wytwarzania własnych nadwozi, kupowano je od REO, a w 1940 roku od Huppa, mającego prawa do konstrukcji Corda. W tym samym roku zbudowano 2859 pojazdów - ostatnich tej marki.

  W 1944 roku akcje firmy wykupił Joseph W. Frazer i 3 lata później aktywa Graham-Paige Motors Corporation związane z produkcją samochodową wchłonęło przedsiębiorstwo Kaiser-Frazer Corporation.

  W 1950 roku z nazwy spółki wykreślono słowo "Motors" i Graham-Paige Corporation rozpoczęła nowe życie już nie w Detroit, a w Nowym Jorku, gdzie wykupiła udziały w Madison Square Garden Corporation. Tutaj doczekała się profitów, organizując występy sportowe i cyrkowe przedsięwzięcia.