Gene Casaroli, właściciel firmy Automobile Shippers Inc. w Detroit był pod takim wrażeniem przedstawionego w 1953 dreamcara Dodga Firearrow, że postanowił go produkować. Po pertraktacjach z firmą Dodge uzyskał prawa do produkcji modelu.

  Samochód był wytwarzany w firmie Carrozzeria Ghia we Włoszech, tej samej, która zbudowała oryginał. Wprowadzono tylko nieznaczne zmiany w designie karoserii. W produkcji stosowano podwozia Dodga oraz podrasowane motory także Dodga.

  Wszystkie Dual Ghie były dwudrzwiowymi kabrioletami z wyjątkiem dwóch sztuk dwudrzwiowych hardtopów z dachem z tworzywa sztucznego. Późniejsza generacja ze zmienionym designem karoserii we wczesnych latach 60-tych także była wytwarzana we Włoszech.

Motor: od Dodga D-500 (1956) górnozaworowy, żeliwny o pojemności 315 cali sześciennych, wiercenie/suw: 3.63 x 3.80 cali, stopień sprężania 8.0:1, moc 230 KM przy obrotach 4300 na minutę. Pięć głównych zaworów. Gaźnik czterogardzielowy Carter. Opcją był motor także Dodga, D-500-1 (sto dolarów dopłaty) górnozaworowy, żeliwny o pojemności 325 cali sześciennych, wiercenie/suw: 3-11/16 x 3-51/64 cali, stopień sprężania 8.5:1, moc 260 KM przy obrotach 4000 na minutę. Pięc głównych zaworów. Gaźnik czterogardzielowy Carter WCFB-2532S.

Skrzynia: automat od koncernu Chryslera, Powerflite.

Masa: długość 203-1/2 cali, rozstaw osi: 115 cali, przednia oś: 58.9 cali, tylna oś: 59,2 cali, opony: 6.70 x 15.

Opcja: serwo kierownicy - 95 $, serwo hamulców - 40 $.

Notka historyczna: dodatkowo wyprodukowano trzynaście prototypów.

Wytwórca: Dual Motors Corp, Detroit, Michigan.