John Z. De Lorean swoją motoryzacyjną karierę zaczął w 1948 roku. Szybko przeszedł do firmy Packard i General Motors. Był miedzy innymi pomysłodawcą słynnego Oldsmobila Toronado. Po szesnastu latach dla GM postanowił opuścić firmę i zacząć życie na własny rachunek.

  Jego marzeniem było zaprojektowanie i zbudowanie rewolucyjnego sportowego wozu mającego konkurować skutecznie z Corvettą. W latach 1974-81 opracował, budował i finansował budowę fabryki samochodów w Dunmurry w Irlandii Północnej.

  Produkcja De Loreanów zaczęła się na początku 1981, zaś pierwsza dostawa aut do Stanów przypłynęła w kwietniu 1981 roku. Samochód był zaprojektowany przez Giorgetto Giugiaro.

  Ciekawostką były drzwi otwierające się do góry oraz stalowa karoseria zupełnie niemalowana (!). Auto miało nisko położony środek ciężkości, przez co można było obniżyć siedzenia.

  Silnik był zamontowany z tyłu. Za agregat posłużył motor Renaulta OHC V-6 o mocy 130 KM, pojemności 174.0 cali sześciennych (wiercenie/suw 3-9/16 x 2-7/8) i z elektronicznym wtryskiem paliwa oraz pięciobiegową mechaniczną skrzynią także firmy Renault. Lokalizacja silnika sprawiła, że auto było nieco podsterowne przy pokonywaniu zakrętów lub skręcaniu.

  Cena była ustalona na 25,000 dolarów, co w przypadku własności mechanicznych było jak najbardziej uzasadnione. W styczniu 1982 sprzedaż De Loreanów zaczęła spadać i spółce zaczęło brakować pieniędzy. Pod koniec lutego firma musiała wstrzymać produkcję.

  Tu trzeba wspomnieć o dwóch złotych De Loreanach wyprodukowanych ze 24-karatowego (!) złota. Auta te były częścią kampanii reklamowej American Express skierowanej do posiadaczy "złotych kart". Koszt budowy wyniósł bagatelka, 85 tys dolarów.