Samochód był adresowany do młodzieży. Kilkoro młodych studentów designu wymyśliło i opracowało razem z projektantami i inżynierami z działu designu koncernu Chryslera właśnie Slingshota.

  Wóz miał podwozie z włókna węglowego i regulowane niezależne zawieszenie każdego ze czterech kół. Elastyczne błotniki były usytuowane tuż nad kołami w celu lepszej aerodynamiki.

  Tył był modułowy z wyeksponowaną ramą i podzespołami silnika. Kierowca i pasażer mieli przed sobą kokpit w stylu lotniczym i byli chronieni przez najbardziej wyrafinowane ówczesne gadżety zapewniające im bezpieczeńśtwo: wyścigowe pięciopunktowe pasy bezpieczeństwa, zderzaki ze sprężyną w celu lepszej amortyzacji zderzenia, poduszki powietrzne po obu bokach wnętrza.

  Wóz był uruchamiany nie kluczykiem, lecz kartą kredytową (!). Po obu bokach były umieszczone guziki i pokrętła, przeniesione z deski rozdzielczej. Charakterystyczne są duże lusterka wsteczne.