Samochód był pomyślany jako studium elektroniki samochodowej. General Motors wpakował w samochód całą ówczesną najnowszą elektronikę.

  Jednak mimo tego deska rozdzielcza nie miała pokręteł ani guzików, zaś monitor zapewniał obraz z tyłu samochodu. Auto nie miało klamek ani bocznych lusterek. Większość wskaźników i kontrolek umieszczono na kole kierownicy lub środkowej konsoli dzielącej przednie fotele.

  Auto otwierało się specjalnym systemem klucza laserowego - pilota. Podwozie unosiło się o sześć cali w celu wygodniejszego wsiadania. System włączał także całą deskę rozdzielczą oraz automatycznie ustawiał fotele, kierownicę, pedały i inne gadżety specjalnie dla kierowcy. W sumie w środku działało czternaście całkowicie wyposażonych komputerów (!).

  Z chwilą zamknięcia drzwi mechanizm automatycznie obniżał podwozie Pilotem po dwukrotnym naciśnięciu uruchamiało się motor. Komputer wyswietlał część informacji na przedniej szybie tak, by kierowca mógł je odczytać nie tracąc kontroli nad prowadzeniem.

  Kiedy prędkość przekraczała 25 mil na godzinę, przód Questora obniżał się w celu lepszej ekonomii spalania paliwa i aerodynamiki. Gdy wóz pędził z prędkością autostradową, wtedy tył wozu podnosił się o trzy cale.